4th trip: POLAND - About Meeting
At last you came on Sunday evening 24 October, bringing a little rain . On Monday Teachers had to evaluate the project so far, talk about out international project website and plan the next mobilities. We helped our teacher to prepare materials for them. All the guest-teachers and coordinating teacher went to a conference room. Everybody agreed that the project website www.nutrition-time.gr looked really nice.
The conference looked serious but it went well in a very friendly atmosphere. The teachers expressed their satisfaction about the Comenius cooperation.
After the planning and evaluation conference the teachers visited school, had lunch and went to town to look around and stretch their legs. We hope they liked our High Street – Sienkiewicz Street.
In the meantime the 46 pupils from six partner countries worked hard. We had to be at school before 9.
We were welcomed warmly by the rest of pupils who were really friendly. But the decorations of the school halls, classrooms and windows were made by the Comenius team. Maybe we will become interior designers….
We took part in three lessons at school.
The aim was to practice English, to get to know each other better but also to talk about traditions, historical aspects in different countries and check mathematical skills across Europe.
We talked about various mathematical problems among others: proportions, volume, area of planting vegetables: hopefully organic ones!!!
After lunch at school – we went to town, walked around, visited geological reserve Kadzielnia and then we all went to a bowling and snooker club. That was fun.
On Tuesday we started with our presentations. We gathered in the school gym.
At the beginning of our meeting, Mrs Jolanta Zaucha - Polish headmistress
officially welcomed our 46 host-students and guest-students
along with 17 foreign teachers.
After that every country gave their presentations about GMO and its effects on human health. We worked on them since the beginning of school year. The best was chosen by the teachers helping the students producing the final product. Everybody was very nervous, but everything went well.
After a few hours work which were very busy, we found a minute to take a photo.
Then we had free time to rest and eat lunch.
The teachers went to a restaurant to try Polish specialty – pierogi with different stuffing and have coffee.
For some of us it was a new experience to dance with the sun shining outside. Polish teachers did their best to cover it. We had to try at least.
The families, usually mothers made the dishes which were delicious.
What a shame the students weren’t too hungry. We preferred to play games in the gym with music in the background and watch a football match with our pride and joy of the region Korona team… which lost !
Wednesday and Wieliczka salt mine is a UNESCO nature monument. It was impressive and our guests enjoyed the visit down there.
Even for us, Polish people, who visited this place before, it was again hard to imagine the amazing work salt miners did to make such wonders in the salt walls. The prehistoric sea – the source of life, water, then salt - spice which makes food taste tasty and helps preserve food. The later visit to Oświęcim- Auschwitz German concentration camp was far from fun.
No words needed. We never want to see hungry, starved, dying people again. What a shame to human race to allow this to happen. It is better to focus on fruitful, positive international cooperation. Everybody agreed.
Visiting a place like that makes you think!!!!!!
We adapted a slogan : Let’s make Comenius, not war!
Thursday: It was a health walk for both groups: teachers and students!!! We split into two buses, two groups and went in two directions. We marched obediently a good few kilometers and didn’t complain …. loudly. Everybody dreamed about this.
But, doing a project on nutrition, health, sport we couldn’t forget about extra physical exercise to raise your appetite for Polish traditional, regional dishes which followed later.
The whole group was standing patiently in front of one of the cottages in Tokarnia, astonished by its unique character, the sun was shining and the people were smiling, hoping for a cup of hot coffee (wishful thinking), the tour guide was moving forward and HE was in charge here!
After Tokarnia it was time for Chęciny which meant even more physical effort and endless climbing. This time the female teachers were taking the lead, unaware that it was going to get steeper in a minute.
Nevertheless, everybody agreed that the castle in Chęciny was worth seeing. Only another surprise was climbing the castle tower but Polish assistant teachers did not tell them about it before, they wouldn’t like to scare our guests.
That is the city centre so that was the end of the trip. The teachers climbed, went sightseeing, were attacked by a bat in Raj cave, didn’t have time for a cup of coffee in Tokarnia, it was nothing but a gentle stroll with their tour guide.
The trip was over so time for …… freedom, which was good news, especially for women teachers. They couldn’t wait to go shopping. They started from Cepelia – a Polish traditional souvenir shop and then somebody had to buy tickets for a trip to Cracow ……any volunteers?
In the evening – getting together and getting to know Polish housing situation along with a sip and bite. Squeeze!!!! It is not so easy to have over 20 guests in 40 m2 – the Polish average per family. ;)
One of the targets of the Comenius program is meeting other Europeans, finding out their ways of life , conditions of work and education. We did that 100%.
In the other “camp”
Mount Łysica and the Museum of Toys and Play
The students didn’t have an easier day than the teachers. We actually think it was harder.
A lot of walking, climbing, breathing deeply were involved.
We left Kielce at 8 a.m. and went towards Saint Catherine. The village is situated about 20 km east of Kielce. Due to the location on the edge of the Świętokrzyski National Park, the village is an important point of the region. It is also the place where the route to the highest peak – Łysica (612 metres above the sea level) starts.
At about 9 a.m. we started to march to the top. Entering the forest we saw the source and the chapel of Saint Franciszek. Local people admit that the water from the source has therapeutic value and an influence on good sight. The students just had to taste it.
Trekking towards the peak we saw the so called ‘gołoborza’ – vast areas of rock rubble formed by weathering of Cambrian quartzite. As Świętokrzyskie Mountains are the oldest in Poland,or even Europe the students could touch petrified pieces of the sea from 500 million years ago. Besides that they had the opportunity to see natural fir wood with oak and beech. This type of mixed forest can only be found in this region of Poland. At about midday we reached the top. During the break students were listening about mysterious witch sabbaths held on Mount Łysica. None of the Polish girls or women admitted to attending them. Some of us wonder what their boyfriends and husbands would say!
After an exhausting march we went for a meal and had a rest at Szklana Huta.
We had another look and taste of regional Polish cuisine.
The last point of the program was the Museum of Toys and Play and it was an unusual adventure for many of the students. We saw a huge collection of historical and folk toys, among them dolls from all over the world, toy-cars, aeroplanes, boats, trains, soldiers, teddy bears, doll houses, foreign and Polish building blocks and many others. The students could not only watch but also play and touch the exhibits. All of them had a great time.
Friday: After the fruitful week (with a tight schedule), our guests could decide how to spend the last day before their departure:
some of them went for a walk with their hosts. They had a chance to take last pictures of Kielce and buy some souvenirs for their relatives and friends, some of the foreign pupils decided to visit a magnificent Paradise Cave. They followed their teachers’ suggestions that the cave was well worth seeing, a majority of the students under the guidance of their teachers went to Cracow. They visited The Main Marketplace, Mariacki Church, Sukiennice and Wawel as well.
In the afternoon, we proposed making the Halloween pumpkin contest at school and watching a film with English subtitles called “Sexmission” (one of the funniest Polish comedies). However, our friends from Comenius project needed some time to pack the suitcases and prepare to a farewell party. The teachers with both headmistresses had a meeting at Antresola restaurant where some regional dishes of the Polish cuisine were served.
Although the exchange was coming to an end, everyone enjoyed the party. There were some singing and dancing too.
In the meanwhile, some of the school children were having fun in Borkow, a small village near Kielce. They arranged a spontaneous do at the rustic restaurant.
Yes. The greatest fun starts when it’s time to say good bye.Wreszcie, 24 października 2010 w niedzielny wieczór przybyliście do nas przywożąc ze sobą deszcz. W poniedziałek nauczyciele musieli dokonać ewaluacji projektu do tej pory, porozmawiać o naszej międzynarodowej stronie internetowej projektu oraz zaplanować kolejne wizyty robocze – mobilności. Pomogliśmy naszej nauczycielce przygotować dla gości materiały informacyjne i promocyjne. Wszyscy nauczyciele z zagranicy i nasz koordynator programu poszli do sali konferencyjnej. Wszyscy zgodzili się, że witryna internetowa www.nutrition-time.gr wygląda naprawdę imponująco.
Konferencja wyglądała na poważną ale wszystko poszło sprawnie i w przyjaznej atmosferze. Nauczyciele wyrazili swoje zadowolenie z dotychczasowej współpracy przy realizacji programu Comenius. Po ewaluacji i planowaniu nauczyciele zwiedzili szkołę, zjedli lunch i poszli obejrzeć miasto a przy okazji rozprostować nogi. Mamy nadzieję, że im się podobała nasza główna ulica Sienkiewicza.
W międzyczasie 46 uczniów z wszystkich sześciu krajów partnerskich ciężko pracowało. Musieliśmy być w szkole przed 9. Powitali nas serdecznie pozostali uczniowie szkoły. Ale dekoracje szkoły, korytarzy, sal zrobiliśmy my – ekipa Comeniusa. Może kiedyś zostaniemy dekoratorami wnętrz…
Wzięliśmy udział w trzech lekcjach w trzech zmiennych turach. Celem było ćwiczenie i doskonalenie angielskiego - języka roboczego projektu, poznawanie się nawzajem ale i dyskusja o tradycjach, historii w różnych krajach a nawet sprawdzian naszych matematycznych zdolności z różnych miejsc w Europie.
Omawialiśmy różne problemy matematyczne, m.in. proporcje, pojemność, powierzchnia obszaru obsiewanych warzyw: mamy nadzieję, że chodziło o te organiczne, niemodyfikowane genetycznie!!!
Po szkolnym obiedzie – poszliśmy „na miasto”, spacerowaliśmy, zwiedziliśmy rezerwat geologiczny Kadzielnia a potem wszyscy wylądowaliśmy w kręgielni i klubie bilardowym. Ale była zabawa.
We wtorek zaczęliśmy dzień od naszych prezentacji. Zebraliśmy się w sali gimnastycznej. Na początku pani Jolanta Zaucha , nasza dyrektor szkoły, powitała oficjalnie 46 uczniów, gości i gospodarzy oraz 17 zagranicznych nauczycieli.
Następnie każdy kraj przedstawił swoje prezentacje nt. żywności genetycznie modyfikowanej oraz jej wpływu na ludzkie zdrowie. Przygotowywaliśmy je od samego początku roku szkolnego. Najlepsze prezentacje zostały wybrane przez nauczycieli pomagających uczniom od strony merytorycznej i technicznej przygotować ich lokalny produkt końcowy. Każdy uczestnik był zdenerwowany ale wszystko poszło gładko.
Po kilku pracowitych godzinach, znaleźliśmy chwilkę by zrobić kilka zdjęć.
Potem, mieliśmy czas na odpoczynek i zjedzenie obiadu.
Nauczyciele poszli na kawę do restauracji i aby skosztować polski specjał – pierogi z różnymi nadzieniami.
Planowana popołudniu dyskoteka to dla wielu nowe doświadczenie tańca w pełni słońca polskiej jesieni. Polscy nauczycieli naprawdę zrobili wszystko by pozasłaniać okna. Musieliśmy chociaż spróbować. Tak się starali.
Rodziny, zwykle mamuśki przygotowały różne smakowite potrawy.
Jaka szkoda, że uczniowie nie byli zbyt głodni. Woleliśmy się zabawiać na sali z muzyką w tle i oglądać mecz, gdzie grała nasza duma regionu (Czerwono-Krwiści) Korona Kielce, która … przegrała.
Środa i czeka na nas zabytek wpisany w rejestr UNESCO kopalnia soli Wieliczka. Na dole było nadzwyczajnie i naszym gościom podobała się ta wycieczka. Nawet dla nas Polaków, którzy widzieliśmy ją wcześniej, trudno było sobie wyobrazić niesamowitą pracę górników, artystów, którzy stworzyli takie cuda w tym trudnym materiale jakim były solne ściany. Prehistoryczna morze – źródło życia, potem sól – przyprawa nadająca potrawom smak i wspomagająca konserwowanie żywności.
Następna wizyta to Oświęcim – niemiecki obóz koncentracyjny Auschwitz – nastrój daleki od zabawy. Niepotrzebne słowa. Nigdy więcej nie chcemy oglądać głodnych, zagłodzonych, umęczonych, umierających ludzi. Jaka hańba dla ludzkiej rasy, że pozwoliła na coś takiego.
Lepiej koncentrować się na owocnej, pozytywnej współpracy międzynarodowej. Wszyscy zgodzili się z tym. Zwiedzanie takiego miejsca, sprawia, że człowiek zaczyna myśleć !!!!!!
Dostosowaliśmy slogan : Róbmy Comeniusa a nie wojny!
Czwartek: Ścieżka zdrowia dla obu grup: nauczycieli i uczniów!!! Rozdzieleni na dwa autokary, dwie grupy pojechaliśmy bądź poszliśmy w dwie różne strony świata. Maszerowaliśmy posłusznie dobrych kilka kilometrów i nie narzekaliśmy … głośno. Wszyscy o tym marzyliśmy. Cóż, realizując wieloaspektowy projekt o żywieniu, zdrowiu, sporcie nie mogliśmy zapomnieć o dodatkowych ćwiczeniach fizycznych mających na celu wzmożenie apetytu na polskie, tradycyjne, regionalne potrawy, które miały się pojawić u celu podróży, dużo później.
Cała grupa cierpliwie stała przed jedną z chatek w Tokarni, zachwycona jej niepowtarzalnym charakterem, słońce świeciło , a ludzie się uśmiechali mając nadzieję na filiżankę gorącej kawy (pobożne życzenie), przewodnik gnał do przodu, bo ON tu dowodził!
Po Tokarni nadszedł czas na Chęciny co oznaczało kolejny wysiłek fizyczny i niekończącą się wspinaczkę. Tym razem grupie przewodziły panie, nieświadome, że niedługo zacznie się robić stromo. Nie mniej jednak wszyscy podzielali pogląd, że zamek w Chęcinach jest wart uwagi. Kolejnym zaskoczeniem może już tylko być wspinaczka na zamkową wieżę ale im o tym wcześniej nie mówiliśmy. Nie chceliśmy chyba przestraszyć naszych gości.
Centrum miasta, co oznacza koniec wycieczki. Wspinaliśmy się, zwiedzaliśmy, byliśmy atakowani przez nietoperza w Jaskini Raj, nie mieliśmy czasu na kawę w Tokarni, nic tylko grzeczny spacer za przewodnikiem. Koniec wycieczki, więc czas na ………….wolność, co szczególnie ucieszyło panie nauczycielki, które już nie mogły doczekać się zakupów. Zaczęli od Cepelii – polskiego tradycyjnego sklepu z pamiątkami- a potem ktoś musiał jeszcze kupić bilety na wycieczkę do Krakowa……. Ochotnicy?
Jednym z celów program Comenius “Uczenie się przez całe życie” jest poznanie innych Europejczyków, ich stylu życia, warunków mieszkaniowych, pracy i nauki. To zadanie wypełniliśmy w 100%.
W drugim obozie:
Góra Łysica i Muzeum Gier i Zabawek
Uczniowie wcale nie mieli łatwiejszego dnia od nauczycieli. W zasadzie to sądzimy, że mieliśmy trudniej. Dużo chodzenia, wspinania się, głębokiego oddychania.
Opuściliśmy Kielce o 8:00 godzinie i udaliśmy się w kierunku Świętej Katarzyny. Położona na skraju Świętokrzyskiego Parku Narodowego miejscowość jest ważnym punktem regionu. Jest to również baza wypadowa na najwyższy szczyt – Łysicę (612m n.p.m.). Około godziny 9:00 rozpoczęliśmy wędrówkę . Po wejściu do lasu naszym oczom ukazało się źródło oraz kapliczka Świętego Franciszka. Mieszkańcy twierdzą, że woda ze źródełka ma niezwykłe właściwości i szczególnie dobrze wpływa na wzrok. Uczniowie sami mogli się o tym przekonać próbując jej. Wędrując w kierunku szczytu mieliśmy okazje podziwiać gołoborza – rumowiska skalne, powstałe w wyniku wietrzenia kwarcytów kambryjskich. Jako, że Góry Świętokrzyskie są najstarszymi w Polsce, uczniowie mogli dotknąć skamieliny sprzed ponad 500 milionów lat. Ponadto mieli okazję zobaczyć naturalny las jodłowy z domieszką dębów i buków, który charakterystyczny jest jedynie dla tego regionu Polski. Około południa dotarliśmy na szczyt. W trakcie przerwy uczniowie słuchali opowieści o tajemniczych zlotach czarownic, które odbywały się na Łysicy. Żadna z polskich dziewcząt czy kobiet nie przyznała się do uczęszczania na nich. Ciekawe, co mieliby do powiedzenia ich chłopacy lub mężowie!
Po wyczerpującej wędrówce udaliśmy się na posiłek i odpoczynek do Szklanej Huty. I kolejna okazja do kontaktu ze smacznymi regionalnymi potrawami. Ostatnim punktem programu była wizyta w Muzeum Gry i Zabawy. Uczniowie podziwiali liczną kolekcję historycznych i folklorystycznych zabawek, wśród których znalazły się między innymi pochodzące z całego świata lalki, samochody, samoloty, łodzie, pociągi, żołnierzyki, pluszowe misie, domki dla lalek wraz z wyposażeniem, klocki oraz wiele innych zabawek. Uczniowie mogli nie tylko oglądać eksponaty, ale również dotykać je i bawić się nimi. Wszyscy mieli ubaw.
Piątek: Po pełnym wrażeń tygodniu (z napiętym grafikiem), w ostatni dzień przed wyjazdem, nasi Goście mogli sami zdecydować, jak go spędzić:
niektórzy wykorzystali ten czas na ostatni spacer po Kielcach. Mieli okazję na ostatnie zdjęcia z rodzinami goszczącymi oraz zakupy pamiątek dla krewnych i znajomych, część zagranicznej młodzieży (zafascynowana relacjami swoich nauczycieli) postanowiła zwiedzić pobliską Jaskinię Raj,duża grupa uczniów pod opieką nauczycieli, zdecydowała się na wycieczkę do Krakowa. Udali się na Rynek, zwiedzili Kościół Mariacki, Sukiennice a także Wawel.
Po południu, proponowaliśmy zorganizowanie w szkole konkursu na halloween’ową dynię oraz projekcję kultowej polskiej komedii z napisami angielskimi, zatytułowanej ”Sexmisja”. Nasi przyjaciele z programu Comenius potrzebowali jednak trochę czasu na pakowanie i przygotowanie do przyjęcia pożegnalnego. Nauczyciele wraz z Dyrekcją Szkoły bawili się w restauracji „Antresola”, serwującej dania kuchni regionalnej. Mimo zbliżającego się końca wizyty, humory dopisywały. Były wspólne śpiewy i tańce. Młodzież żegnała się na spontanicznie zorganizowanym wieczorku w rustykalnej restauracji w Borkowie koło Kielc.
Tak, najlepsza zabawa zaczyna się wtedy, gdy trzeba się żegnać.

View Digital Book
Print Digital Book




View Digital Book
Print Digital Book